Mijn achtergrond
Inkt zit in mijn bloed. Ik was slechts zeven jaar toen ik mijn eerste boek had geschreven, weliswaar op een kladblok waarin ik mijn -vermoedelijk- kinderlijke teksten omlijstte met zorgvuldig uitgeknipte plaatjes die geurden naar ouderwetse plaksel, maar het gaat om het principe. Mijn opstellen vielen altijd op. Dat gaf me wel enige trots, want op tekenen na stelden mijn andere schoolresultaten niet zoveel voor. Op het eindexamen Nederlands was het daarom betreurenswaardig dat mijn met grote zorg geschreven opstellen nauwelijks meetelden. Daar gingen mijn negens. De prioriteiten van het vak Nederlands lagen ergens anders.
De typelessen die ik op de Havo volgde vond ik in het begin zo ellendig dat ik dacht nooit te kunnen typen. De j en de f, ik meen dat het de eerste les was, stelden mijn zenuwen op de proef en het inkijken van het leerboek machineschrijven was op zijn minst deprimerend. Mettertijd kreeg ik de smaak te pakken, en zowaar, ik haalde de diploma-uitreiking.
Toen ik mijn eerste baantje in het bedrijfsleven te pakken had kwam ik al zoekend tot de ontdekking dat ik niet zozeer mijn handen moest laten wapperen, maar mijn vingers. Deze wilden altijd typen, waar ik ook was. Vol afgunst keek ik naar de meiden van de ponskamer die hun zaakjes allang voor elkaar hadden. Zoiets, dat wilde ik ook wel. Ik besloot een studie data-entry typiste te volgen om dicht bij de wereld van de -toen nog reusachtige- computers te kunnen zijn en werd na het behalen van dit diploma als verloren dochter aangenomen bij een effectenkantoor in hartje Amsterdam.
Daar kwam nauwkeurigheid en snelheid goed van pas. Voor mij een natuurlijke vanzelfsprekendheid, maar dat was het niet voor iedereen. Na een aantal jaren leidde ik nieuwkomers op en corrigeerde hun foutjes. Met dit gedetailleerde werk kwam ik tot mijn recht, maar mijn sluimerende creatieve kant was soms zoekend naar een uitlaatklep. En vond dit niet op een druk kantoor waar alles draaide om de successen of verliezen van aandelentransacties. In stille perioden illustreerde ik voor de grap de inhoud van saaie arbitrage-mappen, tot het een beetje uit de hand begon te lopen. In een toespraak sprak een van mijn toenmalige bazen over mijn tekenkunsten. Vleiend? Ja en nee. Je hoort nu eenmaal niet te frutselen met inkt in de boeken van de baas. Welnu, zei hij, als je later nog eens beroemd bent zijn wij als bedrijf er trots op je eerste pennestreken in bezit te hebben. Ik werd zo rood als een biet.
Behalve mijn proza na mijn kleutertijd en de passie voor typen in de geldbusiness heb ik vele gedichten gesponnen. Ik noem het spinnen, omdat je een gedicht niet schrijft. Je past de woorden aan elkaar, zoals de stukjes van een legpuzzel. Je past, je meet, je voelt, je weet. Zoiets. En voor mij werkte het. Niemand die mijn sentimentele gedichtjes heeft gelezen, en dat moet ook zo blijven, maar toch. U begrijpt wat ik zeggen wil.
Na het volgen van diverse studies en het op de wereld zetten van twee kinderen was het een tijdje stil. Ik dacht dat ik nooit meer een computer zou aanraken tot de komst van een heus toetsenbord met aanhangend beeldscherm en kastje. Een toetsenbord? Dat riekt naar vroegere tijden! Binnen no-time had ik mijn vingers weer in de training-mode en ik tikte in duistere chatrooms en op fora als een razende roeland de ene tekst na de andere. Mijn vingers waren gelukkig en mijn hart ook. Het leverde een samenvatting op van zieleroerselen, ondervonden tijdens jarenlange contacten met online schepsels van alle hoeken van de aardbol. Mijn tweede creatie is in de maak, maar mijn onderwerpkeus is driekwart gedraaid en mijn perfectionisme is verdubbeld.
Het schrijven van webteksten was een logisch gevolg. Op de website InfoNu heb ik inmiddels elke seconde van de dag meerdere bezoekers met mijn 169 informatieve artikelen en 9 specials: http://astrid-d-g.infoteur.nl. Sommige van deze teksten behoren tot de best bezochte, spraakmakende of meest gewaardeerde stukken. Maar de teksten komen niet uit de lucht vallen. Bepaalde thema’s hebben een hogere moeilijkheidsgraad en vragen veel onderzoek voor er een letter op het scherm komt. Gelukkig kost niet alles zoveel moeite. Onderwerpen die mijn grootste belangstelling hebben zijn reizen, psychologie en gezondheid. Het platform InfoNu bleek een leerschool waar ik mijn vaardigheden oefen en steeds verder ontwikkel. En dat houdt me scherp.
